Nepolitikin Zabavnik

PREDSTAVLJAMO

PROJECT CHUCK: globalna heavy metal priča

piše: Milan Đorđević

Iza Project Chuck stoji Branislav Brane Ćakić (1980), hevi metalac, gitarista, kompozitor, aranžer i producent. Njegov izbeglički i emigrantski životni put ga je vodio od Zadra, preko Srbobrana, Beograda i Gelsenkirhena do Dormagena, u kome sa porodicom stanuje od prošle godine i ima videografski studio.

U Srbiji je bio dugogodišnji frontmen i kompletni autor društveno-politički angažovanog hevi/rok metal benda Slam Tilt, čiji član je, u beogradskoj fazi njegovog postojanja od 2010. do 2014., kratkotrajno bio i solo gitarista Aleksandar Stanojević, s kojim su nastupili na Demo Festu. Takođe, između 2008. i 2013. godine predvodio je veoma popularni klupski beogradski bend The Cube, koji je svirao mainstream 90-ih, u koji su implementirali Acoustic-Latino-Jazz zvuk, a kroz koji su prošli brojni afirmisani muzičari: Milan Jejina, Saša Radojević, Srđan Tanasković, Ernest Džananović i dr.

U razdoblju od 2012. do 2014 godine nastao je i u glavnom gradu naše zemlje bio aktivan CHUCK projekat, u kome su delovali brojni Branetovi muzički prijatelji, među kojima su najpoznatiji bubnjar Aleksandar Alek Petrović i gitarista Aleksandar Tomi Mitrović, sa kojima je u beogradskom Orange studiju snimio autorsku pesmu pod nazivom „Heroinˮ.

U novu domovinu odlazi početkom 2015. godine i zapošljava se u Gelsensound studiju u Gelsenkirhenu, gde stiče nova znanja, kontakte i poznanstva u muzičkom svetu. Reaktivirao je Project Chuck i u svom kućnom studiju uradio audio i video miks, produkciju i mastering nekolicine klasika kultnih i novijih hevi metal bendova (Megadeth, Metallica, Slayer, Pantera, Tool i dr.). Snimio ih je samostalno, ali i kao vokal i ritam gitarista u globalnoj onlajn saradnji sa brojnim muzičarima, među kojima su i Nabil Karsheh (bubnjar iz Mađarske), Mohammed Kutkut (basista iz Jordana), Özgur Türkekul (solo gitarista iz Turske) i Mathias Madsgaard Mogensen (gitarista iz Norveške). Godinu i po dana je svirao i snimio jedan album s nemačkim rege bendom Sane Ground, a s njihovim pevačem, Nigerijcem Lambogini Da Ace, je u koautorstvu uradio i objavio rap/hip-hop protestnu pesmu pod nazivom This World. Od 2018. godine je član doom metal benda Apollow, iz Diseldorfa, sa kojima je nastupao i na metal festivalu u Kelnu.

Ovog meseca Brane je na svom jutjub kanalu objavio autorsku pesmu pod nazivom Unbalanced Consequences, čime počinje novo razdoblje za Project Chuck, koje bi trebalo da rezultira snimanjem full length albuma i njegovim izdavanjem u fizičkom i digitalnom obliku za jednu nemačku diskografsku kuću. Sve popularnija, zbog epidemije korona virusa, globalna onlajn saradnja umetnika predstavlja kreativan način rada koji Brane već duže praktikuje. Stoga je, osim provereno dobre saradnje sa basistom Mohammedom Kutkutom, za potrebe koautorskog stvaranja pesme Unbalanced Consequences kontaktirao prijatelje i vrhunske muzičare iz Srbije, gitaristu Mladena Pecovića i klavijaturistu Nenada Paunovića. Bubnjeve je samostalno programirao, otpevao vokale i odsvirao ritam gitaru, a i tekst je njegov, kao i osnovna kompoziciona muzička ideja.

Objavljeni prvi singl, s predstojećeg albuma, u žanrovskom smislu predstavlja tipičnu progresiv metal pesmu, nastalu pod uticajem bendova Leprous, Opeth i Porcupine Tree. Ostale numere, koje će takođe komponovati i snimiti sa gostujućim muzičarima iz raznih delova sveta, s kojima deli zajednički estetski i duhovni senzibilitet, stilski će sadržati istovetan muzički jezik. U trajanju od sedam minuta, singl Unbalanced Consequences, kao dobra najava debi albuma, sadrži sve elemente kvalitetno urađene i pažnje slušalaca vredne prog metal pesme, tj. izuzetnu sviračku virtuoznost, dobro osmišljen koncept, kompleksnu i znalački struktuiranu kompoziciju, u koju su inkorporirane simfonijska orkestracija, soliranje na bas gitari i semplovani verbalni citati, koji inteziviraju tekstualno kreiranu atmosferu apsurda egzistencijalne nelagode, zatim kombinaciju klin i growl vokala, kao i poliritmičku dinamiku u kojoj se refrenski naglašava iskonsko civilizacijski 4/4 takt globalizovane muzike, koga u nadgradnji dominirajućih varijacija neparnih ritmova melodično prate dramatski pasaži sporijih, akustičnih i furioznih, distorziranih gitarskih deonica, koje uključuju i tehnički veoma zahtevno shred soliranje.

Branetu predstoji veliki posao na dovršavanju ostalih pesama za debi album, a nama ostaje da se nadamo da će biti jednako dobre, ili čak i bolje, kao i da ćemo u postpandemijskom svetu biti u prilici da muzički ugođaj u virutelnoj stvarnosti upotpunimo njegovim promotivnim koncertnim nastupima u fizičkoj realnosti.

Leave a Reply

%d bloggers like this: