Dotkom

Nepolitikin Zabavnik

RECENZIJE

Lični pečat za visoku ocenu (ASTRONOID – “Astronoid”, recenzija)

 Mešanje žanrova je u današnje vreme neminovnost, ako želite da u svoj zvuk unesete bar dašak originalnosti, ako se to uopšte može tako nazvati. Možda bi bolje bilo to nazvati ličnim pečatom ? Astronoid je američka petorka koja ima čak tri gitare u bendu + ritam sekciju i ovo im je drugi album. Neobično je to što je nazvan po imenu grupe, pa sam (pogrešno) shvatio da im je ovo debi. Nije. Prvi album, “Air” su izdali pre tri leta i na portalu “Metal Storm” bio je proglašen za debi album 2016. godine.

 Ipak, u ovom tekstu ćemo se zadržati na njihovoj drugoj ploči. Kao što rekoh (napisah) malo pre, ovde je prisutno mešanje žanrova i stilova u priličnim količinama. Black metal blastovi sa atmosferičnim “shoegaze” melodijama, spuštanje ritmova, brejkovi, vokali nalik onima sa kraja osamdesetih i početka devedesetih godina prošlog veka kada je Velikom Britanijom, a kasnije i svetom protutnjala oluja zvana “Madchester”, kada su bendovi kao što su Stone Roses, Happy Mondays, Charlatans, Inspiral Carpets i još gomila drugih zasvirali pop-rock za disko podijume i osvojili planetu Zemlju u muzičku industriju. Ta oluja je bila kratkog veka, ali je ostavila duboke tragove. Trideset godina kasnije te tragove nalazimo i na albumu “ Astronoid” istoimenog benda. Pored navedenih uticaja ovde ćemo naćii tragove djenta, post metala i uticaja bendova kao što su Alcest, Deafheaven, Naïve ili Tesseract. Gitarski zvučni zid pokatkad me podseti na Slowdive, Swervedriver  ili My Bloody Valentine, pogotovo u kombinaciji sa falsetom pevača Breta Bolanda.

 

Iako je album kvalitativno ujednačen, bolje od ostalih na ploči su mi pesme : “Breathe” (sa vrlo zaraznim rifom u pozadini), “I Dream In Lines” (prvi singl / spot sa albuma), “ I Wish I Was There While The Sun Set” (prilično brzog ritma sa odličnim gitarskim solom) i finalna “Ideal World”.

Inače, Astronoid su upravo završili američku turneju na kojoj su bili zajedno sa bendovima Tesseract i Between The Buried And Me, pa je otprilike jasno koja publika im je ciljna grupa, mada sam mišljenja da bi se mogli svideti i svima onima koji gaje naklonost prema bendovima navedenim u ovoj recenziji.

Kao što rekoh originalnost iliti lični pečat je u današnje vreme jedna od krucijalnih stvari, stoga ovaj album zaslužuje vrlo visoku ocenu.

9 / 10

 

Leave a Reply

Theme by Anders Norén

%d bloggers like this: